Y diwylliant amaeth

RWYFC“Mae’r diwydiant llaeth yn wynebu dyfodol ansicr”.

“Mae’r diwydiant amaeth yn gorfod arallgyfeirio”.

Mae’r rhain yn frawddegau cyffredin, ond yn hytrach na mynd ar ôl pris llaeth neu ddyfodol ffermio, rwy am edrych ychydig yn ehangach ar y testun. Oherwydd mae’n gas gen i glywed am ffermio yn y cyd-destun hwn.

Wrth gyfeirio atynt fel ‘diwydiannau’ rydym yn eu hisraddio i fod yn ddim mwy na gweithgarwch economaidd sy’n prosesu deunydd amrwd. Wrth eu trafod yn y termau hyn mae posib rhesymegu’r amrywiadau sy’n golygu bod ffermydd teuluol cefn gwlad Cymru’n diflannu.

Ond, tra nad oes amheuaeth fod amaethyddiaeth yn cyfrannu at yr economi; ei fod yn cyflogi degau o filoedd o bobl yn uniongyrchol ac yn anuniongyrchol trwy Gymru benbaladr; a bod ffermwyr hefyd yn prosesu deunyddiau amrwd i’w cynhyrchu i fod yn fwyd; mae amaethyddiaeth yn gymaint fwy na diwydiant.

Mae’n ffordd o fyw. Mae’r fferm deuluol Gymreig wedi creu’r Gymru wledig yr ydym wedi ei fabwysiadu oddi wrth ein cyndadau. Mae wedi cynnal y Gymraeg, a thafodiaethau cyfoethog hefyd. Mae arferion amaethyddol wedi ymdreiddio i mewn i fywyd cymunedol. O golli ein ffermydd teuluol Cymreig, byddwn hefyd yn colli ffordd o fyw, ein cyswllt efo’r tir, ac, os nad ydym yn ofalus, ein hiaith.

Felly wrth gefnogi ffermwyr Cymru, rydym yn cefnogi llawer mwy na diwydiant, rydyn hefyd yn cefnogi ac yn cynnal ein diwylliant.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s